Dorcas
Hulp Delft
Dorcas kleding inzameling en Reshare in Hattum.
Zoals u waarschijnlijk wel weet zamelt Dorcas goederen en vooral kleding in voor armen in het buitenland. Dorcas verkoopt een deel (ca 40 %)van de kleding aan Reshare, een afdeling van het Leger des Heils. Dit gebeurt om de transportkosten te dekken van de kleding die Dorcas aan projecten schenkt. De kleding die Wim en ik aan huis inzamelen gaat naar Reshare in Hattum toe. Wij wilden dus wel eens een kijkje nemen wat er in Hattum gebeurt.
Op donderdag 27 mei is het zover. In Hattum aangekomen worden ontvangen door een hartelijke man, Dirk. Hij werkt al meer dan 30 jaar voor het Leger en dat heeft zijn hart, en dan vooral het helpen van mensen in nood.
Zo heeft hij mensen in dienst genomen die langdurig werkeloos waren en in de problemen zaten, bijvoorbeeld schulden hadden. Een kon het afgelopen jaar voor het eerst weer op vakantie na 5 jaar gespaard te hebben. Zo is deze man er weer bovenop geholpen.”Dit is mijn trots “zegt Dirk. En dat is ook heel mooi .
Via de winkel die er tot 5 jaar geleden stond zijn er veel mensen geholpen, niet alleen aan spullen, maar ook door de gesprekken met hem en de vrijwilligers daar. Het gaat Dick zwaar aan zijn hart dat deze tweedehands winkel om commerciële / financiële redenen gestopt is.
Ik vind het mooi om te zien hoe hij met zijn hart dit werk doet en zo tot zegen voor zijn medemens is.
Kleding die binnenkomt wordt direct uitgeladen en op een lopende band omhoog getransporteerd. Daar wordt het opgeschoond door de zichtbaar onbruikbare spullen eruit te vissen. Kussens, vuile dekbedden, speelgoed, pannen etc.
Dan gaan de spullen in een soort trechter, die ze in een grote doos stort. Deze wordt ver boven zijn top gevuld, wat in elkaar gedrukt en strak omwonden met plastic. Hij weegt dan zo’n 400 kg en lijkt wel op een hooibaal. Het idee voor deze unieke machine kwam ook op door zo’n hooibaal die je tegenwoordig vaak ziet in de landbouw. Deze balen kunnen vervolgens makkelijk met een vorkheftruck in een vrachtwagen gezet worden.
Er komt 40 a 60 ton kleding per dag binnen met uitschieters tot 120 ton. En dat is echt heel veel. Een zeecontainer (Wim heeft in Rijswijk een 20 ft-container staan) zit zo’n 4 tot 6 ton kleding in, afhankelijk hoe compact het erin ligt. Het kost Wim rond de 6 a 8 weken om die gevuld te krijgen. Dus ga maar na. Wat we hier in de regio inzamelen wordt daar op een dag verwerkt.
Er is niet zoveel plaats voor opslag in Hattum, en de kleding wordt dan ook liefst dezelfde dag verkocht. Omdat de instroom onzeker is, staat er dus wel eens een vrachtwagen te wachten. Een vrachtwagen (oplegger) met geperste balen bevat ruim 20 ton. We zagen een volgeladen wagen wegrijden,: diep door de vering zakkend, een beetje uitpuilend. Dirk schatte hem op 22 ton, dat klopte op 120 kilo precies.
Een deel van de kleding wordt gereserveerd voor noodhulp. Zoals bij de aardbeving in Haiti is daar kleding naar toe gegaan. Ook gaat er wel eens kleding naar een kindertehuis in Apeldoorn, worden er dekens gegeven aan daklozen tijdens de soepbeurs in Amsterdam en dat soort projecten, maar dit gebeurt slechts in beperkte hoeveelheden. “Dat is toch jammer,”zegt Dirk “want dat is toch eigenlijk waar mensen het voor geven.” Maar met het geld wat het opbrengt worden ook weer hele goede dingen gedaan.
Het overgrote deel van de kleding wordt verkocht aan bedrijven in Polen, Spanje, Litouwen Turkije etc. Daar worden de spullen gesorteerd. In een gesprekje met een werknemer hoor ik dat daar kleding die de moeite waard is hersteld wordt. Als er knopen ontbreken worden die erbij gezocht, kapotte ritsen vervangen. De kleding wordt nog gewassen en dan verkocht.
Het einde van het bezoek nadert en Wim verteld dat hij nog kleding in zijn busje heeft liggen. Dit mag worden uitgeladen. Eerst op de weegbrug, uitladen en de auto weegt dan 480 kg lichter. De opbrengst is voor Dorcas.
We nemen afscheid en bedanken elkaar hartelijk wij voor het kijkje in het bedrijf en hij voor het bezoek.
Harry Gootjes
